Oradan buradan notlardan 1. Babylon Lounge kırmızı perdelerle camları örtüyor, kapalı pencereler arkasında Çeşme’den gelme mandalinalar masada, Sezyum pikabın başında duruyor. Müzik iyi, dans edenler mutlu, Çarşamba akşamı kafası. 2. Bilstore’de Zeynep Erdoğan tasarımı viskon gömlekler, bir de şekilli kirpikler var. Taşımasını bilene.
Fikir aslen her yeni şehre gittiğimde en bilinen, turistik yerleri gezmeyi bitirmiş olmam (ya da internet sayesinde her ayrıntısını bilmem), bir yerli gibi yaşamak istemem, Fransızı’n gününü, Alman’ın sanat anlayışını, Danimarkalı’nın sabah kahvaltısında ne yediğini öğrenme merakım yüzünden çıktı. Ben dünya vatandaşı oldunuz bu da pasaportunuz denecek ütopik dünya fikirleri içinde yaşayan bir insanım. Dini farklılıkların; yaşam alanına, başkasının fikrine saygının...
Beyrut’u bir uçtan diğer uca gezmek için dört beş mahallesinin ismini de bilmelisin. Müslüman kesimin yaşadığı Hamra’nın Cornishe olarak bilinen kordon boyuyla arasında Amerikan Üniversitesi bulunmakta. Downtown (DT) Louis Vuitton’dan Marc Jacobs’a, Lanvin’den Loubotin’e, Chanel’den Dior’a en ünlü markaların adresi. Gemmayzeh ve devamındaki Mar Mikael...
Tıkanıyorsun. İlişkide de, tıpkı hayatın akışında olduğu gibi.Tek farkı, bu sefer yazamıyor olman. Cümleler arka arkaya gelmiyor, her kelime sevgililik mezhepinde aleyhine kullanılacak bir vak’aya dönüşüyor. Susuyorsun. Sustukça da kelimeler ikinci üçüncü hatta eş anlamlarına dönüşüyor aklında.
2-3-4 Şubat. Que Tal Tünel’de Gözlük Gurusu satışa başlayacak. Sezonda ne gördüysen, geçen yıl şu bende olsaydı ya dediysen, yuvarlak, kemik, dore, numaralı, numarasız ne istediysen onda var.
Bir akşam: Bloom’da, İstanbul’da yediğim en güzel chili tabağını götürmeye, öncesinde de lahanalı sosu içinde somon küplerinden yemeğe beklerler. … Continue Reading
Her zaman tuttuğu sanılan, karşındaki tarafından asla yutulmayan bir yöntem var: Yaaa pardon yaaa, yanlış oldu, ben işyerinden Sinan’a mesaj atacaktım / Bu arada sen nasılsın?cılık. Bu beğendiğin adamın ilgisini çekme taktiğinin başarı ivmesini şu şekilde açıklayabiliriz:
Bir sergi: ARTER Şubat’ta devreye girecek Siyaha Özgürlük sergisiyle, Sesli Dizi başlıklı yeni bir proje de başlatıyor. Melih Fereli küratörlüğünde gerçekleşen Sesli Dizi’nin ilk sergisinde Erdem Helvacıoğlu, Fluxus akımının öncülerinden George Maciunas’ın Piyano Parçası (Piano Piece, 1970) adlı eserinden hareketle, yeni bir ses yerleştirmesi yaratıyor.
Bir hayvan gibi sergi: Milk Galeri diyor ki: Kış aylarında hayvan barınaklarının ihtiyaçlarının artması üzerine, bireysel yardımların ötesine geçebilmek adına, 47 sanatçının çalışmalarıyla güçlerimizi birleştirdik. Eğer bu açıklama yetmediyse ben diyorum ki: Bahadır Baruter, Gözde Türkkan, Dilan Bozyel, Canavar’ın işleri de var.
Bir dans: Hayaka Artı prodüksiyonu; Tan Temel, Sernaz Demirel kareografisi; 24 Ocak’tan 27 Mart’a kadar her salı 21:00’de. Dotmarsta. İzole.
Bebek – Rumelihisarı yolu. Sabah 07:00. Eldivenleri, bereleri, yağmur geçirmez montlarıyla insanlar koşuyor. Hadi abartmayayım. Bazıları hızlı yürüyüp, dedikodu yapıyor.
Bebek – Rumelihisarı yolu. Öğlen 12:12. Balıkçılar oltaları sallamış, tavla oynuyor. Hanımları arka bankta mataralarından döktükleri çaylarını yudumluyor. Simit-beyaz peynir de var menüde.
Bebek – Rumelihisarı yolu. Öğleden sonra 14:16. Mangerie’de götürdüğümüz somonların üzerine Perili Köşk’teki Daniel Canogar – Tarih Nehri sergisini gezeceğiz. İki mekan arası 20 dakika, 13 öpüşen çift, 4 çocuklu baba.
Bebek – Rumelihisarı yolu. Akşamüstü 17:28. Daniel Canogar işleri inanılmaz. İnsanın doğa üzerinde kurmak istediği baskı; doğanın ona karşı gelen tabiyatı; kabulleniş, boyun eğiş, zevk alış. Kafam karışık, onlarca soruyla yürüyorum yolda. Biri şu: Deprem olduğunda, denizde dalgalar gemiyi salladığında, seller arabaları yoldan çıkardığında korkmuyorum da, evime gecenin köründe girecek hırsız, yolda yürürken belime doğrultulacak bir silah endişelendiriyor beni. Doğa, özünde biliyorum ki beni seviyor. Peki ya insan? Emin olamıyorum.
Bebek – Arnavutköy yolu. Akşamüstü 18:14. Hızımı alamadım. Bebek’te yeni açılan Assouline kitapçısına daldım. Sanat, fotoğraf, beş kilo çeken kitaplarla dolu her tarafım. Şu kırmızıyla yeşili alalım duvarlara uyar diyor bir kadın. Kızgınlıkla bakıyorum sanırım.
Baltalimanı – Emirgan – İstinye – Yeniköy – Tarabya diye gidiyor sıra. Deniz kenarından tıngır mıngır hareket ediyorsun arabayla. Hava karanlık. Saat yüzünden değil, kış nedeniyle. Tarabya mahallesine varınca Kalender Ordu Evi yazısından sola. Yukarı vuruyorsun. Orası değil ama son durağın. Devam etmen lazım. En uçta, şarkılardaki gibi tepeden İstanbul’a baktığın açıda arabayı park edecek, yardım için gelen beye 5 TL’yi vereceksin. Şart. Kontağı kapattığın noktada sessizlik. İstanbul’dan uzakta, kasabanın mutlu hayatındasın. Kazlar, koyunlar, horozlar ve tavuklar koşuyorlar. Düşüncelerin, arkadaşların, belki Stephen Zweig-Yolculuk Üzerine Notlar kitabın yanında.
Kalender’de pazar sofrasında tel peynir, kaymak, bal, ev yapımı reçel, kızarmış ekmek, kaşar, sucuk, pastırma, … Continue Reading
2005. Tünel sokaklarında yürümekteyiz. Zannedersem Babylon’da bir festival konseri öncesindeyiz. Yakup’a yetecek paramız, Refik’e gösterecek kredi kartımız yok. Açız. Mutsuzuz. Meze arayışındayız. Yukarı kayıyor gözlerim birden. Beklenmeden. Apartmanın gökyüzüne kavuştuğu son katta ışıklar var. Gelin diyorum, şuraya bir bakalım. Köhne binadan içeri dalıyoruz. Asansörün gırıldayarak aşağı inmesi dört dakika alıyor. 6. Kat düğmesi yanında Tavanarası yazıyor. Çok iyi isim diyorum. … Continue Reading
Otopark yanına yatak atan, fotoğraf otomatına tuvalet fırçası koyan, metro makinelerine yüzler yapıştıran, otobüs durağında gel keyfim yat ortamı yaratan sokak sanatçıları onlar: mentalgassi.blogspot.com
Bir fotoğrafı al, elinde sokağa doğru tut, deklanşöre bas, yeni bir hikaye olsun: dearphotograph.com … Continue Reading
Kadın – erkek farketmiyor. İki hayatlı, iki karakterli, ikili, ikisi bir arada, iki telden çalıyoruz. Hepimiz. Birinde sabah erken kalkmak, spora gidip o varlığından hiç haberdar olmadığın kaslarını çalıştırmak; Pilates yaparken karnını içine çekmek, sanki bir vidaymışçasına vücudunu döndürmek; öğlen yağsız salata yemek, Erhan’la Lale’nin son haberlerini öğrenmek; akşamüstü Mutlu Saatler vakti gelince ıhlamurun içine [...]
…bir anlatan bir sıkıntıdan kafa sallayan vardır. …bir şarap kan yapıyor diye ısmarlayan (pozitif); bir garsona Merlot kaç kalori diye soran (mutsuz) vardır. …bir bizim eve gel, değişiklikleri gör diyen; bir işi bırakıp kendi evinin kanepesinde olma hayalleri kuran vardır. …bir on günlük aşkın heyecanından; bir on yıldan sonra boşanmanın huzurundan kahkahalar atan vardır.
Bir bilenler (ki burada 60. Zümrüt (?) yıllarını kutlayanlardan, dayanamadım, iki gün sonra boşandıma kadar uzun soluklu bir koşudan bahsediyorum) ilişkinin kapısını tek bir anahtar açar diyor. O ikinizde de bulunur. Aynı eve girersiniz. Sen yatak odasına çekilirsin biraz kitap okumak için. Komidinde, üst üste, yapılacaklar listesinde birikmiştir romanlar. O salona çıkar, ilk biranın kapağının [...]
Kaydırmaca Ben kendimi unuttum, sana geldim, sende var oldum, senin havanı soludum, senin nefesine ortak oldum. Belki de ondan bu dört duvar arasında boğuluyor olmamız. Bugün hava 18 derece. Gel deniz kenarına gidip de taş kaydıralım. Bahçede Neden üzüldün, kelimeleri çağır sana yardım etsinler, gözyaşları sadece cildinin düşmanı oluyor dedin… Bir zamanlar, bir başka hayatta, [...]
Bir zaman öncesinin notlarından… Boşver. Az önce hoşuna gitmeyen konunun başlığı geçtiğinde bu kelimeye el attın. Arkadaşın oldu birden. Samimiyet kuruldu aranızda. Bir duble rakı koydun önüne. İlk yudumu aldın, kadehini kaldırdın: Uğraşamam,
