Birinden vazgeçmek için gereken zaman: iki dakika. Diş fırçalama, merdivenlerden aşağı kayma, o elbiseyi alıp almayacağıma karar verme süresiyle aynı. Çünkü benim için katlanılamaz şu birkaç günahtan (burada kelimeyi kişiselleştirerek kullanıyorum) birini işlemiş olmalı.
Açılıp da dolapta beklemiş bira. Gazsız, tatsız, çeşme suyundan hallice. Trafiksiz İstanbul, Odakule’de beklemeyen taksi, Bebek-Nişantaşı yolunun 12 dakikada, üstelik de sahilden bitmesi. Straples elbise içine askılı sütyen giyen kadın.
Sanat. Bakılacak. Eylül geldi sergiler birikti. Kısa bir liste ilgilenene. Ben bu hafta içinde olmazsa ay sonuna kadar hepsini gezeceğim: Pina Bausch @ Çırağan Palace Kempinski Sanat Galerisi, 3 Eylül’den itibaren; Mizaç @ Casa Dell’ Arte, şimdilerde; Michel Comte -Women @ Elipsis Gallery (bu taa 21 Eylül’de başlıyor ama ajandaya alın); Paslı Son @ İstanbul Modern Otoparkı
Pazar 06:10. Uyandım. Aklımda milyonlarca yapılacak listesi, rüyalarımda adamın teki olduğundan belki. Mudo Concept‘e gittim. Bir çalışma masası, yok hatta iki çalışma masası, orta sehpası, lüzumu olmayan teneke dolap, eski usul pikap, lüzumsuz olarak da yemek masası beğendim. İki biradan sonra verdiğim o kararlar var ya. Beş, on, yüz para etmez.
Otel: Le Gray (W gibi butik). Diğer otellerin hepsi 80′lerden kalma, dökülen halde. İkinci seçenek de Phoenicia.
Resto: Mandaloun Café (Nazareth Street, Mandaloun Bldg., Ashrafieh) veya Gemayze Caddesi‘ndeki herhangi bir mekan. Gemayze Beyrut’un en pahalı sokağı. Ful piyasa. Gündüz gidecekseniz Paul‘de kahvaltı. … Continue Reading
Tuvalet kağıtlarını çöpe atan kaç kişi var şu dünyada?
Yıllardır devam eden flirt’leri nasıl bir hamle tamamlar?
Hanzo, öküz, kıro, uyuz, zevzek, sevimsiz, gıcık, aptal, salak, yersiz, densiz. hangileri sevgiden, hangileri kızgınlıktan girer raconumuza? … Continue Reading
Saifi Village kahve vakti çaldığında gidilmesi gereken yer.
Çok iyi bir pizzacı ararsanız Marguarita; yok has ve öz İtalyan restoranı isterim derseniz Fiona’s (Saifi Village. Place Fiona’s)
Restoran veya Pub isterseniz Treesome (Gemmayze, Youssef el Hayek str.) ve Dragonfly (Foch Street)
Hamra Sokağı’nda Cafe Blanc (ABC Mall – Level 3, Acharafieh) denemelisiniz, modern Lübnan mutfağı hakkında bilgi sahibi olmak için. … Continue Reading
Sanat. Bakılacak
Eylül geldi sergiler birikti. Kısa bir liste ilgilenene. Ben bu hafta içinde olmazsa ay sonuna kadar hepsini gezeceğim: Pina Bausch @ Çırağan Palace Kempinski Sanat Galerisi, 3 Eylül’den itibaren; Mizaç @ Casa Dell’ Arte, şimdilerde; Michel Comte -Women @ Elipsis Gallery (bu taa 21 Eylül’de başlıyor ama ajandaya alın); Paslı Son @ İstanbul Modern Otoparkı; … Continue Reading
Ben daha gitmedim, Sabiha Gökçen Havalimanı Wings Lounge alanında 30 dakika rötarın hakkını vermekteyim. Önümde uçak bana bakar, arkamda pastalarla kekler. Çalışmalar tamam. Daha şehre ayak basmadan, benden sonra da gideceklere mailime, facebook’uma, twitter’ıma ulaşmış mutlaka notlarından parçalar. … Continue Reading
Gelecekteki kadın olmak: Ayaklarına topukluları geçirip, çantanı küçük tutmak, içki teklifine sadece beyaz şarap diyip, küçük yudumlarla geceyi tamamlamak (elbette sarhoş olmayacaksın) sekiz çatal kullanmaya gerek yok, birini doğru idare edebilmek (bu işlem için yemek teklifi almış olman gerek) telefonları açmamak, … Continue Reading
Dün bütün günü True Blood izleyerek geçirdim. Emmy’lerden, maçlardan, şampiyonadan geri kaldım. Ama bitti. Sezonu yakaladım. Şimdi başka dizilere torrent açmak için önerileri beklerim.
Yaş ilerledikçe bir yerlere ait olma hissi de gelişiyor yanında. Şimdilik MAC, Money Club, İKSV, Pera Müzesi, Yapı Kredi Özel Sağlık Sigortası üyesiyim. Yakında katlanarak çoğalmayı beklerim.
Beyrut yolcusuyum. Haftaya. Pegasus ilk seferine çıkacak, ben de “bir daha nerede Beyrut görücem” kafasıyla uçağa atlayacak. Var mı öneriler? Git de gör kontenjanından. Açığım. Sonuna kadar.
Ben İstanbul Fashion Week’te gördüm ki: Birinin eline güç ver ki söylensin. … Continue Reading
Gelecekteki kadın olmak: Ayaklarına topukluları geçirip, çantanı küçük tutmak, içki teklifine sadece beyaz şarap diyip, küçük yudumlarla geceyi tamamlamak (elbette sarhoş olmayacaksın) sekiz çatal kullanmaya gerek yok, birini doğru idare edebilmek (bu işlem için yemek teklifi almış olman gerek) telefonları açmamak,
Yeni kadın olmak: seçilmiş olmanın zaferiyle, ya bir gün ona/başkasına dönerse fikrinin endişesi içinde sandalyede kıpırdanmak, neyin var bebeğim sorusuna “hiç” diye cevap vermek, dört gün sonra gözü yoldan geçen kadının güzel bacaklarına kaydığında masaya gelmemiş ekmekler yüzünden patırtı çıkarmak, altı dakika içinde aşkım diye kollarına atlamak.
Test anı: eskide kaldığını sandığın adamı başka kadınla gördüğünde ne yaptın?
Ben gülümseyip geçtim mesela. Bitmiş dedim içimden. Şaşırmadım, heyecanlanmadım, kalbimde en ufak bir sekme yaşamadım. Rahat ettim. Sonra da, sanki, acıma anlarını anımsamaya mecbur gibi, geçmişte yapmış olduklarımı kurcaladım.
Bir çantanın siyah beyaz ve grisinin üç kadında olması. O kadınların da arkadaş olması.
Giysilere koydukları etiketleri, cumartesi gecesi, bir elimde makas, diğerinde bira, keserkenki sahne.
Ruh hali: o. Çok ffffff’li
Telefonumda Çağla Almıla diye kayıtlı mesela, bakkal Elif ismiyle.
Her sabah düşer aklıma. Bir şarkı. Cuma “Ellerinde lambaları yanıyor” Cumartesi “Wrong” Pazar “Love Me Do”. Nereden gelirler de [...]
Birine değil duruma aşık olma hali. Onun sana hazırladığı, içine yerleştiğinde “hah bak bu oldu” deme sahnesi.
Yeni yerler eski hayatları unutturuyor. Yeni insanlar da eskilerini. Geride kalan “Acaba yeterince mücadele ettim mi?” endişesi.
Delilikler yapabilirim ben. İndiğim uçağa yeniden atlayıp New York’a bile uçabilirim. Gel dersen.