Urban Confessions

Arada bir düşünüyorum, o adamı neden beğendim? Net bir cevabım yok, yanında hissettiğim duygudan başka.
Beklenti: Öpüştüğümde feleğimi şaşırtacak, nerede, kimin yanında, kaç yaşımda olduğumu unutturacak adam.
Gerçek: Kalbimden, ayak uçlarıma kadar inen ürperti skalasında, avuç içlerimde titreşimler hissetmişsem şanslıyım.
Durum: Çoğunlukla erotik filmlerde kadınla adamın neden aslında birşey hissetmemiş olduğunu anlamak. O kimya yok çünkü, iki ten arasında. İlk aşk gibi işte ilk öpücüğün şiddeti.

Eğer onu yakalamışsam ikinci aşama geliyor. Çek listesi: Dış güzelliğin şemsiyesi.
1. Elleri. Uzun, ince, kibar.
2. Bana bakışları. Bir an çekingen, sonrasında kararlı.
3. Ayakkabıları. Camper, Boss, Converse doğru seçenekler, loferları oldum olası sevmem.
4. Pantalon. Altından boxer görünenlere hiç alışamadım. Mecburi değilse kumaş da olmasın.
5. Takım elbise. Koyu gri ya da füme. Gömlek. Pembe, yavruağzı, ya da turuncu.
6. Şapka. Olmalı mı olmamalı mı? Bir saniye. Ben neden bahsediyorum?

Akıl yaşta değil başta, güzellik dışta değil içte bölümüne gelmişken ayıldım. Oooof. Bu konulara nereden geldim? Kedi Cafe‘de (Çukurcuma Cad. Faikpaşa Yokuşu. Hacıoğlu Sok.) kulaklıklarımla oturmuş, Reset Magazine‘de Air – “Love 2″ yazısını okumaktaydım. Air, Virgin Suicides filmini anımsattı, film ilk aşkımı, ilk aşkım, ikinci, dördüncü ve altıncıları. Hüzün. Çok da sevdiğim duygu. Şu limonatanın yanına cheesecake ısmarlama zamanı.