Urban Confessions

Şöyle bir gün: Gidecek tek bir açılış, akşama program, gezeceğim dükkan, yapılacak toplantı, indirilecek dizi, hayran olunacak olay, Haruki Murakami kitabım yok. Modum tam anladığınız gibi. Hafif karanlık. Onu bunu arıyorum, bu sefer fotoğraf çekmiycem, yanıma bilgisayar almiycam, konuştuklarımızı isimsiz de olsa yazıma bahane yapmiycam. Elbette, tesadüf bu ya, herkesin işi var. Mütemadiyen yalnızlığı seven ben, bu sefer sıkıyorum. Kelimelerim de öyle. Baja‘da (Ağahamam Sokak 29, Çukurcuma) yediğim tavuklu quesedilla midemi dolduruyor. Sonra uzun bir yürüyüş, aramadığıma rastlamak umuduyla. Biliyorum yol bugün beni eve götürecek ama keşke o istediğim telefon çalsa…