Bırakın sokak sanat alanı olsun!

Vitrin çekemezsiniz, bu merdivende oturamazsınız, içkiniz elinizde dışarı çıkamazsınız, arkadaşınızla bizim kapımız önünde konuşamazsınız diyen tüm işletmeci, görevli, güvenlik elemanıyla olan daimi konuşmam: “Bu kaldırım sizin mi, tapusu var mı?” Çünkü evrenin tüm sokakları gibi bu sokak benim. İşte o yüzden galeriler içine hapsolmuş değil, sokakların duvarlarına, otobüslere, direklere yapılmış eserler benim daimi ilgi alanım, sanat konusunda bile özgürlükten yanayım. Bu pazar, gözünüzü gönlünüzü açmak için en sevdiklerim listesine giren 10 önemli karakterle tanıştırmak isterim sizi.Merak etmeyin içlerinde Banksy ve OBEY yok. Onların işlerine baktıktan sonra belki gelecek umutlarınız, hala dünyayı değiştirmeye çalışan ve sisteme dahil olmayı reddeden insanlara olan inancınız güçlenir.

Doğu Londra sokaklarında, özellikle Red Market, Old Street taraflarında karşılaştım Phlegm’in işleriyle. Kendisi resimli romanlar da çizdiği için tek bir fotoğrafta saatlerce düşünmene neden olan karakelem hikayeler anlatıyor. Son zamanlarda bir numaram.

1987’de Portekiz’de doğmuş olan Alexandre Farto, sokaktaki adıyla: Vhils, tüm zamanların en popüler sokak sanatçısı Banksy’nin menejeri de olan Steve Lazarides ile çalışıyor. Central Saint Martins okulu mezunu bir porte sanatçısı.

Önce Roma’da ardından Paris’te karşıma çıkan Clet Abraham dur, dön, sinyal ver gibi trafik tabelalarına oturttuğu karakterlerle politik bir duruş sergiliyor, bu yüzden çoğu zaman devletten vandalizm cezası yiyor. Mottosu: bana ne yapacağımı söyleyemezsiniz. … Continue Reading

Geçen hafta takıldıklarım

Aslı Filinta, eski sezonu, yeni trendi, şapka koleksiyonu, hastası olduğum printleri ve tabii ki her kızın dolabına lazım t-shirt’lerini http://www.orderanddance.com sitesinde satışa çıkardı.

Online dergileri seviyoruz tamam, iş yerinde patrona çaktırmadan yaratıcı gücü beslemeye yardımcı oluyorlar ama analog asla ölmez kategorisinden iki önemli dergiye takıldım. İlki 24 saat kampa girip de o gün içlerinden ne çıkarsa yayına hazır hale getirdikleri 24; … Continue Reading

yazının değeri

Yazının değerinin küçümsendiği bir ülkede yaşıyoruz.

Bizim dergi bilmem kaç bin satıyor, henüz bu konuda ücret öneremeyiz ama bize yazmak senin için prestij olacaktır diyor kadın. Dilimin ucuna dayanan S ile başlayan 6 harfli kelimeyi bastırmak için az önce garsona en iyisinden getir diye ısmarladığı şaraptan bir yudum alıyorum. Beğendin mi? Fransalar’da daha güzelini içmişsindir sen mutlaka diye seyahatlerimi takip ettiğini belirten bir cümle kuruyor. Şarapta sorun yok ama sizin bu cehaletiniz ne olacak, diye geçiyor aklımdan. Dergimiz 100000 satılıyor, en büyük CEO’lara gidiyor, dev kadro yazarlar burada yayınlanıyor, Türkiye’nin en prestijli blogger’ları bünyemizde diye devam ediyor… Prestij kelimesine gıcık oluyorum zaten. Benim işim, tutkum, hayatım, varoluşum olan yazmak eylemi prestij damgası yiyor. En prestijli en önde oturur, en iyi hanutları alır, beni nasıl oraya davet etmezsiniz diye olay koparma hakkına sahiptir. En prestijli, en bencil olabilir ama saygıda kusur edeceği kesin.

İki yıl önce Der Spiegel dergisine bir yazı yazmak için gelen gazeteci arkadaşıma utana sıkıla siz bu makale için ne kazanıyorsunuz diye sormuştum. Masraflar hariç 700 Euro diye yanıt vermişti. Bir hafta İstanbul’un sayısız mahallesindeki onlarca yeraltı kulübüne girip çıkmış, bankacısından telekızına pek çok travestiyle konuşmuş, sonunda dosya konusu oluşturmak üzere ülkesine dönmüş ve Facebook’ta ilk günün akşamında 3000′den fazla kişinin beğendiği makalenin altına imzasını atmıştı. … Continue Reading

Boğaz, Sanat, Konser, Hamam.

Pazar kesesi

Karaköy’de yedik, içtik, Cumartesi partileri gördük. Yetti. Bu hafta, dinlenelim, hamam sefasıyla kendimize gelelim diyorum. Hem kalbe, hem bedene, hem ruha kese iyi gelir. Yenilenmiş haliyle açılan Kılıç Ali Paşa Hamamı’nda ister bekarlığa veda partisi düzenleyin, ister altın günü, diler şerbeti güzel diye gidin, diler akustiğinden yararlanıp şarkı söyleyin. Benim tek diyeceğim, vakit kaybetmeden rezervasyonları yaptırın. Her gün 08:00-16:00 arası kadınlara; 16:30-00:00 arasınde erkeklere açık.

Kemenkeş Mahallesi, Hamam Sokak no:1, Tophane; Tel: 0212 393 80 10 … Continue Reading

Hastasınım: Gilbert Garcin

Yağmur yağıyor diye karamsar uyanmış yine Twitter. Neredeyse Aralık geldi. Yağacak tabii. Londra’ya çalışmaya falan gitse bu insanlar hayatlarından lanet edip dönerler herhalde. Neyse. Twitter mutsuz olabilir ama benim keyfim yerinde.

Dün Contemporary İstanbul koridorları arasında dolanırken Elipsis Gallery’nin duvarlarında Gilbert Garcin isimli bir fotoğrafçı keşfettim. 65 yaşında Marseille’deki lamba fabrikasını kapatıp emekli olduktan sonra, içindeki fotoğrafçı dehasını ortaya çıkaran, bir tür “Bay Hiçkimse”. Ionesco’nun kitaplarında anlatılan gerçeküstü hayatların, gözümün önüne düşmesine sebep olan bu adam, Anthony Bourdain’e başabaş olarak yeni idolüm. İnternet üzerinde var olan bütün işlerine bakıp heyecanlandım.

Sonra yıllardır Açıkhava Tiyatrosu çıkışında kamp yapan arabadan maydanozu bol kıyılmış bir köfte dürüm yedim. Bunun aynısının tıpkısının beklemişini, 100 metre ilerideki bir café’de sipariş etsek dört katı para … Continue Reading

Benim Festival’in 10′lusu

Nisan geldi, vakit tamam. Eski usül kitabımı aldım, hikayelere baktım, sayfaları katladım. 31 Mart-15 Nisan arasında devam edecek İstanbul Film Festivali’ne hazırım. Sana da yararı olur belki diye mutlak listemi bugünden paylaşayım.

Kabul ediyorum. Ryan Gosling’in instagram dahil, peşindeyim. Lars and The Real Girl / Gerçek Sevgili filminin yanına yıldızlar koymuş olmam bundan. Ama sevgili niyetine bir şişme bebekle dolaşıyorsan, ondan da iyi film çıkacağından şüphem yok. … Continue Reading

Zürih. Sanat alanı.

Ben bir şehre modern demem, sanatını anlamadıkça felsefesinden yola çıkarak Zürih’te de birkaç müze ve galeri buldum. İlgilenenlerin dikkatine sunarım…

1. Kunsthalle Zurich: Çevirince Zürih sanat merkezi manasına gelen mekanda, 28 Ocak’ta başlamış bir Yüksel Arslan sergisi bulunuyor. Düştüm mü dört ayak üzerine. … Continue Reading