Home » müzik » Currently Reading:

amy gidince…

July 25, 2011 müzik No Comments

Bu yazıyı yazmak düşündüğümden daha zor oldu, çok gez ilk cümleyi sildim, son kelimeye ekleme yapmak istedim, aralara şarkı sözleri ekleyip de vazgeçtim… Bir daha asla kelimesini anlamayan insanın ruh hali)

O sabahın köründe uyanmıştım, Tolstoy gibi, henüz bitiremediğim makalenin insanın ruhuna çöken endişesi. Fonda Amy vardı. Ondan gelecek ilham patırtılarını aradım sanırım.

Sevgiliden ayrıldım, sevgiliyle buluştum, sevgili buldum, sevgiye düştüm. Bütün duygu buhranlarında Back to Black evimdeydi. Sonunda pek çok sevgili gitti ama jazz sesli, asi kadın beni terk etmedi.

Yoldaydım. Lizbon-Sintra, Mesta- Pyri, Sakız adası- Atina. Geminin kamarasında, uçak kalktıktan ve ikaz ışıkları söndükten hemen sonra, ıssız yollarda on ikinci kilometre, 1930’lardan kalma otobüslerde. Frank Bir, dört, sekizinci track’te.

Anneme kızıp da kapıyı çarptığım gün, Stronger Than Me beni kendime getirmişti, saat ikide eve yürürken Just Friends kabuslardan ve beynimdeki canavarlardan korumuştu, yapmanın yapmamaktan daha anlamlı geldiği gün de kulaklığımda Amy vardı.

Amy, Jim, Jimi, Janis… Evrenin bir yerinde, birlikte müzik yapmaktalar. Umarım duyuyorsun.

Kategoriler

TAKVİM

August 2019
M T W T F S S
« Jun    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Blogroll

urbanconfessions

    ARAMA

    Duvar

    Previous Next All

    » Cevap bırakın




    Comment on this Article: