Home » ŞEHİR » Currently Reading:

Kafaya değil, yakaya

June 28, 2009 ŞEHİR No Comments

pin

Küçükken bütün çantalarıma takardım. Oturduğum yerden duyuyorum, “çok büyüdün de ahkam mı kesiyorsun” lafları başladı. Gözardı et tuşuna basıyorum, hiyayeme devam ediyorum. Rozet. Ceketler, panolar, ayakkabılar, defterler rozet dolup taşardı. Anneme fenalık hissi, bana protesto zevki verirdi. Çünkü çok diyeceğim vardı.

Her hafta Beyoğlu Pasajı’nın en sonuna gidip, o günün anlam ve önemini belirten rozetlerimizi kapardık. “Bırak dağınık kalsın” “Give Peace a Chance” “Beni Yalnız Bırak” “Kronik Züğürt, Deli, Yalnız, Dağınık, Yalancı…” Bitmeyen dertlerimiz vardı, rozetlerle dünyayı ele geçirmeye çalışırdık.

Ama işte büyüyünce yuvarlak metallerin büyülü dünyasını unuttuk, kızmaya, bağırmaya, uzun mektuplar yazıp üzüntümüzü başkasına atmaya konsantre olduk.  Ben şimdi iğneleri yeniden açıp, gömleğin cebine diyeceğimi yazıyorum. “No Job No Problem” (İş yoksa sorun da yok). İmza İrina Blok.

Kategoriler

TAKVİM

August 2019
M T W T F S S
« Jun    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Blogroll

urbanconfessions

    ARAMA

    Duvar

    Previous Next All

    » Cevap bırakın




    Comment on this Article: